Կայքը դեռ գտնվում է փորձարկման փուլում։
The site is still under testing.

Մանկական մաշկաբանություն մասնագիտությամբ բժշկի առաքելությունը շարունակող ռազմական բժիշկը շեշտում է՝ նախկին զինվորական բժիշկ չի լինում

Մանկական մաշկաբանություն մասնագիտությամբ բժշկի առաքելությունը շարունակող ռազմական բժիշկը շեշտում է՝ նախկին զինվորական բժիշկ չի լինում

Ալեքսանդր Մատինյանը Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարան է ընդունվել 1999 թվականին: Սովորել է ռազմաբժշկական ֆակուլտետում, այն ավարտել 2005 թվականին, ավարտելուց անմիջապես հետո ընդունվել ինտերնատուրա, որը ավարտելուց հետո նշանակվել է Արցախի Հանրապետության, Մեխակավանի շրջանի զորամասում՝ որպես բժիշկ-մասնագետ:

«Այնտեղ եղել եմ զորամասի բուժկետի պետ, ավելի քան երեք տարի ծառայել եմ Արցախի Պաշտպանության բանակում, զբաղեցրել եմ տարբեր պաշտոններ», -ընդգծում է ԵՊԲՀ շրջանավարտը:

2009-2010 թվականին Մատինյանը ՀՀ ԱՆ ակադեմիկոս Ս. Ավդալբեկյանի անվան առողջապահության ազգային ինստիտուտում անցել է կլինիկական օրդինատուրա՝ կլինիկական լաբորատոր ախտորոշում մասնագիտությամբ:

«Այն ավարտելով նշանակվել եմ Վարդենիսի զինվորական հոսպիտալի լաբորատորիայի ղեկավար՝ բժիշկ-լաբորանտի պաշտոնում: Այնտեղ 8 տարի ծառայելով՝ նշանակվել եմ Երևանի կայազորի զորամասերից մեկում՝ որպես բրիգադի բուժծառայության պետ: Երկարամյա ծառայություն, 20 տարվա ստաժ ունենալով՝ զորացրվել եմ բանակից, ընդունվել եմ կլինիկական օրդինատուրա արդեն երկրորդ՝ մաշկավեներոլոգիա մասնագիտությամբ: Ավարտել եմ այս տարվա հունիսին, այսօր զբաղեցնում եմ տարբեր հաստիքներ տարբեր բուժհաստատություններում»,-ասում է Ալեքսանդր Մատինյանը:

Նա մոտ 5 տարի դասախոսել է Վարդենիսի բժշկահումանիտար քոլեջում:

 «Որպես ռազմական բժիշկ՝ ծառայությունս սկսել եմ Արցախի առաջնագծից, զորացրվել եմ առանց պայմամագիր խզելու, հիմա անցել եմ քաղաքացիական հաստիքի, այժմ երկու մասնագիտությամբ էլ աշխատում եմ»,-նշում է նա:

Ալեքսանդր Մատինյանը ԵՊԲՀ-ում հիմա անցնում է կլինիկական օրդինատուրա՝ մանկական մաշկաբանություն մասնագիտացմամբ: Խոստովանում է, որ սիրահարված է բժշկությանը:

«Որոշեցի բժիշկ դառնալ՝ օգնելու մեր ժողովրդին, զինված ուժերում անձնվիրաբար ծառայել ենք, ասում են նախկին զինվորական բժիշկ չի լինում. այսօր էլ շարունակում ենք մեր՝ նվիրական, կյանքեր փրկող այդ առաքելությունը: Հոգեպես այդպես դաստիարակվել ենք մեր ֆակուլտետում, զինված ուժերում, որ պետք է ծառայենք մեր ազգին ու ժողովրդին: Բժշկական մայր բուհն ինձ տվել է ամեն ինչ, սիրում եմ շատ մեր կրթական հաստատությունը, ժամանակին երազել եմ ընդունվել բժշկական համալսարան: Բուհի հետ կապված բոլոր երազանքներն իրականացել են, շատ սիրում եմ իմ դասախոսներին, մեր համալսարանի հետ կապված ամեն ինչ իդեալ եմ համարում»,-շեշտում է Ալեքսանդր Մատինյանը:

Անցել է բազմաթիվ վերապատրաստումներ, որպես ռազմական բժիշկ, արժանացել գերատեսչական պարգևների: 2018 թվականին նրան շնորհվել է բժշկական ծառայության մայորի կոչում: «Բժշկի աշխատանքի առնչությամբ շատ նպատակներ ունեմ: Օրինակ, ունենք անբուժելի քրոնիկ հիվանդություններ, կուզեի, որ առողջական այդ խնդիրների ռեմիսիայի փուլերը լինեն մշտական, բուժենք այդ հիվանդությունները: Ունեմ այդպիսի լուրջ նպատակներ: Այդ խնդիրների լուծումը տեսնում եմ նոր ուսումնասիրություններով, նոր մեթոդներով, թե ինչպես կստացվի, ցույց կտա ժամանակը»,-նշում է նա:

44-օրյա պատերազմի ժամանակ Ալեքսանդր Մատինյանն աշխատել է Խնձորեսկի հոսպիտալում, որոշ ժամանակ անց տեղափոխվել է «Մուրացան» կենտրոնական կլինիկական հոսպիտալ, այնտեղ էլ միացել վիրավորների բուժմամբ զբաղվող սպիտակ բանակին:

 «Ես Արցախում եմ ծառայել, Վարդենիսի հոսպիտալում, հայրենիքի պաշտպանության գործում առողջությունը վտանգած զինծառայողների, վիրավորների ապաքինմամբ շատ եմ զբաղվել, բայց, իհարկե, նման ծավալի վիրավորումների դեպքեր չէինք տեսել»,- նշում է Ալեքսանդր Մատինյանը: Անգամ ամենակարճ շփումից պարզ էր՝ տղաները տրամադրված էին մարտական, շատերն էին ցանկանում ապաքինվել ու կրկին մարտական դիրք բարձրանալ՝ զինակիցների կողքին լինելու համար:

Գլխավոր ցանկությունն է, որ պատերազմական իրավիճակներ չլինեն, սպիտակ բանակի կարիքն առաջնագծում լինի միայն խաղաղ պայմաններում: